با افسردگی و نا امیدی مادرم چه کنم؟

0
0

با سلام

مادرم سرطان کلیه پیشرفته داره یکی از کلیه هاشو برداشته و بقیه بدنشم درگیره،الان تحت درمان هست.۶۱سالشه.خیلی افسرده شده همش میخوابه،بزور از اتاقش میاد بیرون، خیلی حرکتاش کلافمون میکنه،اصلا نمیدونیم باید چجوری باهاش رفتار کنیم،امید و روحیه هم که میدیم،میگه نیایید پیش من،حرف نزنید.الان سه ساله درگیره اوایل خوب بود الان هشت ماهی میشه خیلی دیگه میخوابه،از صدا متنفره و دوس نداره باهاش حرف بزنیم.

0
0

سلام

یکی از بزرگترین اشتباهات اطرافیان بیماران مبتلا به بیماری های صعب العلاج این است که با توجه به اینکه فکر میکنند که روحیات بیمارشان را خوب می شناسند، اولا در بدو بیماری از گفتن حقیقت به بیمار اجتناب میکنند ثانیأ در طول پثضرفت بیماری امید واهی به بیمار میدهند. در صورتیکه بیمار در طول زمان و به تدریج متوجه عدم بهبودی و بدتر شدن حالش میشود و بدین ترتیب اعتماد خود به اطرافیان و حتی پزشکش را از دست میدهد و دچار افسردگی می شود.

در صورتیکه دانستن نوع بیماری و در جریان بودن در مورد پروسه درمان، حص هر بیماری است و در گروه درمان گر، پزشکان آموزش دیده می بایست این وظیفه را انجام دهند نه اطرافیان بیمار.

در حال حاضر هم تنها راه عاجلی که می بایست طی کنید، مشاوره با روانپزشک است و ایشان می بایست مستقیمأ تحت درمان روانپزشکی قرار بگیرند. در غیر این صورت و با سرکوب شدن دفاع بدن، سرعت بیماری شتاب بیشتری خواهد گرفت

نمایش 1 نتیجه
پاسخ شما

لطفا جهت ثبت ابتدا یا ثبت نام کنید